Blog 5

20 december 2019

Blog 4

"Zal het dan toch niet"


Wachten duurt natuurljk altijd lang, maar aangezien er voor mij een drukke periode aan kwam op mijn werk, had ik geen tijd om er lang over te piekeren.

Aangezien de eigenaresse niet akkoord was met mijn bod, ging ik er eigenlijk al van uit dat het niks zou worden. Natuurlijk was ik teleurgesteld, maar zo gaat dat in het leven.


We hebben vaker pony's gehad, en op een gegeven moment moet je voor je zelf een eindprijs in gedachten hebben, en daar ook niet overheen gaan. 

Anders dan op paardenveilingen waarin mensen in een opwelling wel eens duizenden euro's meer uitgeven dan vooraf bedacht, probeerde ik dit keer met mijn hoofd te beslissen en het ook bij mijn eindbod te laten. Niet alles gaat zoals je zou willen, en soms moet je je daar gewoon bij neer leggen.


De dagen gingen voorbij, en dagen werden weken. Na een paar weken, net toen ik met mijn werk op een beurs stond, kwam daar dan toch het verlossende appje.

Ze had nog contact gehad met een fokker waarvan wij ook wel eens veulens hebben gekocht, en zij hadden een goed woordtje voor ons gedaan. Erg lief natuurlijk! Ze gunde hem toch aan mij voor mijn bod, ook al was er iemand die meer geld wilde geven.

Een beetje onverwachts was het wel..... Ik was ineens weer in het bezit van een pony. Of nou ja, hij was natuurlijk nog niet van mij. Maar dat zou niet lang meer duren.


Toen moest ik weer een tijdje wachten. Golden Gabbar, was namelijk nog te jong om bij zijn moeder weg te mogen. Gelukkig had ik een goed contact met zijn fokster, en kreeg ik iedere dag foto's en soms een filmpje toegestuurd. Het was echt zo'n leuk dier, die ook nog eens op elke foto even aansprekend stond. Hier moesten meer mensen van kunnen genieten. En zo kwam mijn idee ter wereld om een instagram account voor hem aan te maken.


Tegelijkertijd was ik wel van mening, dat ondanks Golden Gabbar een hele mooie naam is, het niet echt een roepnaam is. Goldy was te voor de hand liggend, en we hebben eens een palomino gehad die ik Goldy noemde. Dus toen werd het Barrie, Barrie de Pony.

Zo werd dus ook het instagram account genoemd. En daar gingen de eerste foto's online. Nog nooit had ik iets met Social Media gedaan, dus noob als ik ben zal vast heel veel fout gedaan hebben, en waarschijnlijk nog steeds doen. Maar toch groeit zijn account en krijgt hij hopelijk de fans die hij verdient, want Barrie is echt een leuke pony!


Iedere dag ging er een foto online en had ik veel contact met zijn fokster. Zijn moeder was inmiddels ook verkocht aangezien de fokster te veel pony's en paarden had en ging minderen.  Hij moest dus afgespeend worden, zo noem je het als je een veulen leert dat het niet zijn hele leven bij zijn moeder kan blijven maar dus zelfstandig brokjes moet leren eten en voldoende water drinken uit zichzelf. Barrie was al gewend dat zijn moeder soms bij hem weg ging om gereden te worden, het kwam voor hem dus niet helemaal onverwachts dat zijn moeder niet altijd bij hem was.

Er een datum gepland om hem op te gaan halen. Zijn fokster zou er dan voor zorgen dat hij alvast een paar dagen alleen zou staan als ik hem kwam halen, zodat hij niet meer naar zijn moeder  zou hinniken en hij niet overstuur de vrachtwagen op zou moeten. Zijn moeder zou een aantal dagen later dan Barrie opgehaald worden. Ook zij heeft een heel leuk nieuw thuis gevonden bij hele leuke lieve kinderen.


Daar gingen we dan, onderweg om Barrie op te gaan halen.

Mijn vriend heb ik maar niet mee gevraagd, hij zou me al aan zien komen, nog een keer zo´n lange rit. Dus een vriendin gevraagd, het werd een gezellig dagje uit...