Naarmate je ouder wordt zijn er een aantal dingen die niet meer "kunnen". Niet omdat het niet kan, maar omdat het niet echt sociaal geaccepteerd is. 

Hier iemand met een soort van Penny meisje syndroom. Ik ben gek op pony's!

En omdat bloed toch kruipt waar het niet gaan kan, heb ik dit jaar een pony gekocht.


Niet zo'n kleine draak, nee, een die minimaal groot genoeg wordt om op te kunnen gaan zitten over een paar jaar zonder vervolgens als ponypletter door het leven te gaan 


Voor degene die niet begrijpen wat ik dus niet wil, kijk dit: Ed being very naughty


Wil je ons volgen in onze weg naar....? Lees dan onze blogs:



Het leven als Pony meisje

_________________________________________________________________________________________________

Blog 1


Een nieuwe vriend

Al een tijdje was het weer aan kriebelen om naast mijn grote vriendelijke reus weer een kleine vriend aan te schaffen. Grote vriendelijke reus? Ja echt waar, als echt ponymeisje, ben ik in het bezit van een pony van 1.80 m groot. 

Maar toch doe ik niks liever dan......(lees meer)

_________________________________________________________________________________________________